Healthcare (ਨਵਲ ਕਿਸ਼ੋਰ) : ਜੋੜਾਂ ਦਾ ਦਰਦ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੀ ਸਿਹਤ ‘ਤੇ ਡੂੰਘਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਇਲਾਜ ਦੇ ਵਿਕਲਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦਵਾਈਆਂ, ਫਿਜ਼ੀਓਥੈਰੇਪੀ ਅਤੇ ਸਰਜਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਲੇਟਲੇਟ-ਅਮੀਰ ਪਲਾਜ਼ਮਾ (PRP) ਥੈਰੇਪੀ ਇੱਕ ਸੰਭਾਵੀ ਨਵੇਂ ਹੱਲ ਵਜੋਂ ਉਭਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਥੈਰੇਪੀ ਜੋੜਾਂ ਦੇ ਦਰਦ ਅਤੇ ਸੱਟਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਕੁਦਰਤੀ ਇਲਾਜ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜੋੜਾਂ ਦਾ ਦਰਦ ਅਕਸਰ ਉਮਰ ਵਧਣ, ਸੱਟ ਲੱਗਣ ਜਾਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮਾੜੀ ਸਥਿਤੀ ਕਾਰਨ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੋਡਿਆਂ ਦੇ ਜੋੜ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਗੜਨ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਰੀਜ਼ ਅਕਸਰ ਦਰਦ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਪਾਉਣ ਲਈ ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਸਰਜਰੀ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮਾਹਰ ਹੁਣ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੈਵਿਕ ਥੈਰੇਪੀ, ਜਾਂ PRP, ਜੋੜਾਂ ਦੇ ਦਰਦ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਪਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਵਿਕਲਪ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਥੈਰੇਪੀ ਖਰਾਬ ਹੋਈ ਕਾਰਟੀਲੇਜ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਸਵਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਹਰ ਮਰੀਜ਼ ਲਈ ਬਰਾਬਰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।
ਮੈਕਸ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਆਰਥੋਪੈਡਿਕ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਯੂਨਿਟ ਮੁਖੀ ਡਾ. ਅਖਿਲੇਸ਼ ਯਾਦਵ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ PRP ਥੈਰੇਪੀ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਸੈੱਲਾਂ ਅਤੇ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਮਰੀਜ਼ ਦੇ ਖੂਨ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਪਲੇਟਲੈਟਸ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਕਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸੈਂਟਰਿਫਿਊਜ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਇਹਨਾਂ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਘਣਾ ਘੋਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਜੋੜ ਵਿੱਚ ਟੀਕਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਰਦ, ਸੋਜ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਅਤੇ ਜੋੜਾਂ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪਲੇਟਲੈਟਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕੰਮ ਖੂਨ ਦੇ ਜੰਮਣ ਅਤੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਵਿਕਾਸ ਕਾਰਕ ਟਿਸ਼ੂ ਅਤੇ ਜੋੜਾਂ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਜੋੜ ਵਿੱਚ ਟੀਕਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੈੱਲ ਪੁਨਰਜਨਮ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਦਰਦ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋੜਾਂ ਦੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਰੀਜ਼ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੀਆਰਪੀ ਥੈਰੇਪੀ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਦਰਮਿਆਨੀ ਗਠੀਏ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਅਧਿਐਨਾਂ ਅਤੇ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੇ ਇਸ ਥੈਰੇਪੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਅਤੇ ਜੋੜਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਰੀਰ ਦੇ ਆਪਣੇ ਖੂਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੀਆਰਪੀ ਥੈਰੇਪੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫਾਇਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਫਾਇਦਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਸਰਜਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਘੱਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮਰੀਜ਼ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭਾਵ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਖਰਾਬ ਹੋਏ ਜੋੜ ਵੀ ਦੁਬਾਰਾ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਹਰੇਕ ਮਰੀਜ਼ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਲੱਖਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮਾਹਿਰਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਥੈਰੇਪੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਪੀਆਰਪੀ ਥੈਰੇਪੀ ਮਰੀਜ਼ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਹੈ।
