ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ (ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ) : ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਗਲੈਮਰ ਨੂੰ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੇ ਆਈਕਾਨਿਕ ਰੋਜ਼ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜੀਵੰਤ ਨਵਾਂ ਪਤਾ ਮਿਲਿਆ ਜਦੋਂ ਕਲਰਸ ਦੇ ‘ਤੂ ਜੂਲੀਅਟ ਜੱਟ ਦੀ’ ਦੇ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਲੱਖਣ ਪੰਜਾਬੀ ਸਵੈਗ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਜਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ। ਆਪਣੇ ਤਾਜ਼ਗੀ ਭਰੇ ਬਿਰਤਾਂਤਕ ਮੋੜ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ‘ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਆਹ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਾਲਜ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੱਭਦਾ ਹੈ – ਨਵਾਬ ਉਰਫ਼ ਸਈਦ ਰਜ਼ਾ, ਹੀਰ ਉਰਫ਼ ਜਸਮੀਤ ਕੌਰ, ਅਤੇ ਗੁਲਾਬ ਉਰਫ਼ ਸੰਗੀਤਾ ਘੋਸ਼ ਨੇ ਆਈਕਾਨਿਕ ਜ਼ਾਕਿਰ ਹੁਸੈਨ ਰੋਜ਼ ਗਾਰਡਨ ਵਿਖੇ ਆਯੋਜਿਤ ਫੈਸਟੀਵਲ ਦੇ 54ਵੇਂ ਐਡੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦਰਜ ਕਰਵਾਈ। ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਤਿੱਕੜੀ ਨੇ ਸ਼ੋਅ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਨੂੰ ਤਾੜੀਆਂ ਵਜਾਉਂਦੇ, ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਪੂਰੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਗੁਲਾਬ ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਧੜਕਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਇਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਇਸ ਹਵਾਦਾਰ ਕੈਂਪਸ ਰੋਮਾਂਸ ਲਈ ਸੰਪੂਰਨ ਪਿਛੋਕੜ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ ਜੋ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਨੂੰ ਪਲਟਣ ਲਈ ਦਿਲ ਜਿੱਤ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ।
ਰੋਜ਼ ਫੈਸਟੀਵਲ ਇੱਕ ਪੂਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਜਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੋਅ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਫਲਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਣ ਲਈ ਇੱਕ ਖਾਸ ਪਲ ਦਿੱਤਾ। ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਨਵਾਬ ਹਨ, ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਬੇਫਿਕਰ ਨੌਜਵਾਨ ਜੋ ਸ਼ਹਿਰੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਗਤੀ ਅਤੇ ਪਾਲਿਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਆਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੀਰ ਤਿੱਖੀ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਰੋਧੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਵਿਆਹ ਨਾਲ ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਆਪਣੇ ਅੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨੈਵੀਗੇਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਾਲਜ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਤਰਜੀਹਾਂ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਰਖਦੀ ਹੈ। ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲਾਈਵ ਸ਼ੋਅਕੇਸ ਦੌਰਾਨ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਭੀੜ ਦੇ ਜੈਕਾਰਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਖੇਡ-ਭੜੱਕੇ ਵਾਲੀਆਂ ਝੜਪਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਮੋੜ ਲੈ ਲਿਆ ਜਦੋਂ ਨਵਾਬ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਜਨਤਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਹੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਇੱਕ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਪਲ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਮੀਕਰਨ ਨੂੰ ਬਦਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਚਾਨਕ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਮੰਚ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਟਕਰਾਅ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਬ ਹੈ – ਨਵਾਬ ਦੀ ਬਹੁਤ ਸਮਰਪਿਤ ਮਾਂ – ਜਿਸਦੀ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਮੌਜੂਦਗੀ ਹੀਰ ਅਤੇ ਨਵਾਬ ਦੇ ਬੰਧਨ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨਾਂ ਨੇ ਰੋਜ਼ ਕਿੰਗ ਅਤੇ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਤਾਜ ਪਹਿਨਾਉਣ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਗਾਇਕੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਜੇਤੂਆਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਉੱਚੇ ਨੋਟ ‘ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ।
ਆਪਣੇ ਕਿਰਦਾਰ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਹੁੰਗਾਰੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਈਦ ਰਜ਼ਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਨਵਾਬ ਭਾਵੁਕ, ਬੇਰਹਿਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਸੋਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਾਸ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ਕ ਜੁੜਦੇ ਜਾਪਦੇ ਹਨ। ਦਰਸ਼ਕ ਉਸਦੀਆਂ ਕਮੀਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਲਈ ਜੜ੍ਹ ਫੜਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅਸਲੀ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਨਵਾਬ ਅਤੇ ਹੀਰ ਵਿਚਕਾਰ ਲਗਾਤਾਰ ਨੋਕ-ਝੋਕ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇੱਕ ਅਚਾਨਕ ਦੋਸਤੀ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਗੇਮਿੰਗ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ, ਹੀਰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਨਵਾਬ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਚੁਣੌਤੀ ਵੱਲ ਵਧਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਉਸ ਬਦਲਾਅ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਫ਼ਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦਿਲਚਸਪ ਨਵੀਂ ਪਰਤ ਜੋੜੀ। ਤੂ ਜੂਲੀਅਟ ਜੱਟ ਦੀ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੀ ਖਾਸ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਨੂੰ ਘਰ ਬੁਲਾਉਣ ਆਇਆ ਹਾਂ – ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਊਰਜਾ ਹੈ, ਨਿੱਘੀ, ਜੀਵੰਤ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਤੇ ਇਹ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸ਼ੂਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣਾ, ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਵਾਬ ਅਤੇ ਹੀਰ ਬਾਰੇ ਤਾੜੀਆਂ ਮਾਰਦੇ ਅਤੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਸੁਣਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਇਨਾਮ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ।
ਹੀਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਫ਼ਰ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਸਾਂਝੇ ਕਰਦਿਆਂ, ਜਸਮੀਤ ਕੌਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੀਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ, ਮਹੱਤਵਾਕਾਂਖੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ‘ਤੇ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਦ੍ਰਿੜ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਨਵਾਬ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੀ ਬੁਲਾਵਾ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਨਵਾਬ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਵੀ ਹੀਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਤਾਲਮੇਲ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦਿਲੋਂ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਰਸ਼ਕ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਉਸਦੀ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਵੀ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹੀਰ ਅਤੇ ਨਵਾਬ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੁਣ ਜੋ ਹੈ ਉਸ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਰਥਪੂਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ, ਇਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ, ਤੂ ਜੂਲੀਅਟ ਜੱਟ ਦੀ ‘ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਾਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਜ਼ ਫੈਸਟੀਵਲ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣਾ ਸ਼ੋਅ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਗੀਤ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਰੰਗਾਂ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦੇ ਜੀਵਤ ਕੈਨਵਸ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਣ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਡੂੰਘਾ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮੰਨਿਆ ਹੈ।”
ਗੁਲਾਬ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਮੂਲ ਬਾਰੇ ਆਪਣਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੰਗੀਤਾ ਘੋਸ਼ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, “ਗੁਲਾਬ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ‘ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਰੋਧੀ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੋਈ ਗੁਪਤ ਹਰਕਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਕਸਰ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸਦੀ ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਔਰਤ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਪਛਾਣਨਗੇ: ਇੱਕ ਮਾਂ ਜਿਸਦਾ ਪਿਆਰ ਪੂਰਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸਦੇ ਤਰੀਕੇ ਹਰ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਣ। ਅੱਗੇ ਕੀ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਗੁਲਾਬ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਟਰੱਸਟੀ ਵਜੋਂ ਕਦਮ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਘਰ ਅਤੇ ਕੈਂਪਸ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਰੰਤਰ ਲਾਂਘੇ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪਾਸਿਓਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਅਣਪਛਾਤੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਤੀਬਰ ਟਕਰਾਅ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪਲ ਆਉਣਗੇ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇੰਨੇ ਪੱਧਰੀ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਉਣਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਤੋਹਫ਼ਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਦਰਸ਼ਕ ਉਸਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਝਿਜਕ ਵਾਲੀ ਸਮਝ ਦੋਵਾਂ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੋਅ ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇਸਨੂੰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਰਦਾਰ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਅਰਥਪੂਰਨ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਰਿਸ਼ਤਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਨੇ ਤੂ ਜੂਲੀਅਟ ਜੱਟ ਦੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਵਾਂ, ਪਿਆਰਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਉੱਥੇ ਨਿੱਘ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਅਸਾਧਾਰਨ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣਾ ਕਿਉਂ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ – ਇਸ ਲਈ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਗੇ ਬਹੁਤ ਡਰਾਮਾ ਹੈ।”
‘ਤੂ ਜੂਲੀਅਟ ਜੱਟ ਦੀ’ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਾਮ 7:00 ਵਜੇ ਦੇਖੋ, ਸਿਰਫ਼ ਕਲਰਸ ‘ਤੇ।
