ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ :- ਮੈਡ ਸੰਧੂ ਦੇ ਕਤਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ‘ਤੇ ਆ ਰਹੀਆਂ ਅਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ‘ਤੇ ਦੁੱਖ਼ ਜਤਾਉਂਦੇ ਸਹਿਜ ਅਰੋੜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਲੋਕ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ-ਸਮਝੇ ਕੁਮੈਂਟਸ ‘ਚ ਇਸ ਨੂੰ ‘ਗੰਦਗੀ ਸਾਫ਼ ਹੋਣਾ’ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਇਕ ਇਨਸਾਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮੇਕਅਪ ਆਰਟਿਸਟ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਇੰਨੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ “ਗੰਦਗੀ” ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣਾ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਹੈ।
ਸਹਿਜ ਅਰੋੜਾ ਨੇ ਹੱਡਬੀਤੀ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵਿਗੜੇ ਮਾਹੌਲ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ‘ਚ ਰਹਿ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਹਰ ਮਹੀਨੇ 40 ਤੋਂ 60 ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਜੀ. ਐੱਸ. ਟੀ. ਭਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੁਲਸ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਨਖ਼ਾਹਾਂ ਨਿਕਲ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਢਾਈ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮੈਨੂੰ ਇੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੰਗ-ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਛੱਡਣਾ ਪਿਆ। ਕਈ ਵਾਰ ਫਿਰੌਤੀ ਮੰਗੀ ਗਈ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਬੇਬੁਨਿਆਦ ਮਾਮਲਿਆਂ ‘ਚ ਫਸਾਉਣ ਦੀਆਂ ਧਮਕੀਆਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਹੱਦ ਉਦੋਂ ਹੋ ਗਈ ਜਦੋਂ ਪੁਲਸ ਖ਼ੁਦ ਸਮਝੌਤੇ ਕਰਵਾਉਣ ਅਤੇ ਸਮਝੌਤੇ ਲਈ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ ਵਿਚੋਲੇ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਸੱਤਾ ਵਿਚ ਆਈ ਹੈ, ਸਿੱਧੂ ਮੂਸੇਵਾਲਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਦੇ ਕਤਲ ਹੁਣ ਬੇਰੋਕ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ। ਆਖਿਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਤਲਾਂ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਕੌਣ ਹੈ। ਪੁਲਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਅੱਜ ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਕੱਲ੍ਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਵਾਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਸਮਾਜ ਇਸ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇਗਾ ਤਾਂ ਕੱਲ੍ਹ ਤੱਕ ਕੋਈ ਵੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
