ਨੈਸ਼ਨਲ ਟਾਈਮਜ਼ ਬਿਊਰੋ :- ਜੈਪੁਰ ਦੇ ਸਵਾਈ ਮਾਨ ਸਿੰਘ (ਐਸਐਮਐਸ) ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਇੰਟੈਂਸਿਵ ਕੇਅਰ ਯੂਨਿਟ (ਆਈਸੀਯੂ) ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਲੱਗਣ ਨਾਲ ਅੱਠ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਦੁਖਦਾਈ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਮ੍ਰਿਤਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੁਰਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਸ਼ਾਰਟ ਸਰਕਟ ਕਾਰਨ ਅੱਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਧੂੰਆਂ ਨਿਕਲਿਆ। ਆਈਸੀਯੂ ਵਿੱਚ ਚੌਵੀ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 11 ਟਰੌਮਾ ਆਈਸੀਯੂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਸਟਾਫ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਐਸਐਮਐਸ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਟਰਾਮਾ ਸੈਂਟਰ ਦੇ ਇੰਚਾਰਜ ਡਾ. ਅਨੁਰਾਗ ਧਾਕੜ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਟਰਾਮਾ ਆਈਸੀਯੂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਰਟ ਸਰਕਟ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਅੱਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਈ ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਧੂੰਆਂ ਨਿਕਲਿਆ। ਡਾ. ਧਾਕੜ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਟਰਾਮਾ ਆਈਸੀਯੂ ਵਿੱਚ 11 ਮਰੀਜ਼ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਫੈਲ ਗਈ।
24 ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਈਸੀਯੂ ਵਿੱਚ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਦਾਖਲ
ਡਾ. ਅਨੁਰਾਗ ਧਾਕੜ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, “ਸਾਡੇ ਟਰਾਮਾ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ‘ਤੇ ਦੋ ਆਈਸੀਯੂ ਹਨ: ਇੱਕ ਟਰਾਮਾ ਆਈਸੀਯੂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੈਮੀ-ਆਈਸੀਯੂ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਉੱਥੇ 24 ਮਰੀਜ਼ ਸਨ, 11 ਟਰਾਮਾ ਆਈਸੀਯੂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ 13 ਸੈਮੀ-ਆਈਸੀਯੂ ਵਿੱਚ। ਟਰਾਮਾ ਆਈਸੀਯੂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਰਟ ਸਰਕਟ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀਆਂ ਗੈਸਾਂ ਨਿਕਲੀਆਂ।”
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਰੀਜ਼ ਬੇਹੋਸ਼
ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਗੰਭੀਰ ਮਰੀਜ਼ ਬੇਹੋਸ਼ ਸਨ। ਸਾਡੀ ਟਰਾਮਾ ਸੈਂਟਰ ਟੀਮ, ਸਾਡੇ ਨਰਸਿੰਗ ਅਫਸਰਾਂ ਅਤੇ ਵਾਰਡ ਬੁਆਏਜ਼ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟਰਾਲੀਆਂ ‘ਤੇ ਲੱਦਿਆ ਅਤੇ ਆਈਸੀਯੂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਛੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਗੰਭੀਰ ਸੀ; ਅਸੀਂ ਸੀਪੀਆਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕਰਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਿਆ।
ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਗੁਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕੀ ਕਿਹਾ?
ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸਨੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ, ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਆਈ.ਸੀ.ਯੂ. ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਲੱਗ ਗਈ। ਇਸਨੂੰ ਬੁਝਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਉਪਕਰਣ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਅੱਗ ਬੁਝਾਉਣ ਵਾਲਾ ਯੰਤਰ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਕੋਈ ਸਹੂਲਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦਾ ਦੇਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।”
ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸਨੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ ਗੁਆਇਆ, ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਉਹ ਮੇਰੀ ਮਾਸੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਹ 25 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਪਿੰਟੂ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਰਾਤ 11:20 ਵਜੇ ਧੂੰਆਂ ਨਿਕਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਧੂੰਆਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਧਦਾ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਧੂੰਆਂ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਡਾਕਟਰ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਅਹਾਤੇ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਰ ਕੋਈ ਉੱਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਧੂੰਆਂ ਇੰਨਾ ਭਾਰੀ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕੱਢ ਸਕੇ। ਫਿਰ ਵੀ, ਅਸੀਂ ਚਾਰ ਜਾਂ ਪੰਜ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ। ਮੇਰੀ ਮਾਸੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉੱਥੇ ਸੀ। ਉਹ ਠੀਕ ਸੀ। ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਛੁੱਟੀ ਦੇਣ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।”
