ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ (ਨੈਸ਼ਨਲ ਟਾਈਮਜ਼ ): ਅਮਰੀਕੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿਚ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਭਾਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇਸ਼ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। 5 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ, ਅਮਰੀਕੀ ਫੌਜੀ ਜਹਾਜ਼ ਸੀ-17 ਗਲੋਬਮਾਸਟਰ ਰਾਹੀਂ ਡਿਪੋਰਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਮਿਲੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ 104 ਭਾਰਤੀ ਸਵਾਰ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 72 ਪੁਰਸ਼, 19 ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ 13 ਬੱਚੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 30 ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ, 33 ਹਰਿਆਣਾ ਤੋਂ, 33 ਗੁਜਰਾਤ ਤੋਂ, ਤਿੰਨ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਤੋਂ, ਤਿੰਨ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਅਤੇ ਦੋ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਸਨ। ਡਿਪੋਰਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਪੀਟੀਆਈ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਛੇ ਮਹੀਨੇ “ਸੰਕੀਰਣ” ਸੜਕ ‘ਤੇ ਤੁਰਿਆ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ 30 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਬੱਚਤ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ।
ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਫਰਵਰੀ ਵਿੱਚ, ਫਤਿਹਗੜ੍ਹ ਚੂੜੀਆਂ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਜਸਪਾਲ ਸਿੰਘ ਆਪਣਾ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨਾਲ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਬੱਚਤ ਦਾਅ ‘ਤੇ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਪਰ ਨਾ ਤਾਂ ਉਹ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸਦਾ ਸੁਪਨਾ ਪੂਰਾ ਹੋ ਸਕਿਆ। ਜਸਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।
ਜਸਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨੇ ਪੀਟੀਆਈ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, “ਮੈਂ ਇੱਕ ਏਜੰਟ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਵੀਜ਼ਾ ਦੇ ਨਾਲ ਅਮਰੀਕਾ ਭੇਜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸਦਾ ਸੌਦਾ 30 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਪਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਹੋਇਆ। ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਯੂਰਪ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਉੱਥੋਂ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ‘ਡੰਕੀ’ ਰਸਤਾ ਲੈਣਾ ਪਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਲੱਗ ਗਏ।”
ਜਸਪਾਲ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਪਹੁੰਚੇ ਸਿਰਫ਼ 11 ਦਿਨ ਹੋਏ ਸਨ ਜਦੋਂ ਜਨਵਰੀ 2025 ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਜਸਪਾਲ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਭੇਜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਿਫਟ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਫਸਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਆਏ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨਾਲ ਸਖ਼ਤੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖੀ ਗਈ। ਜਸਪਾਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੱਸ ਕੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਹੱਥਕੜੀਆਂ ਅਤੇ ਬੇੜੀਆਂ ਵੀ ਲਗਾਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਜਹਾਜ਼ ਉਤਰਿਆ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਰਕਾਰ ਕਿੱਥੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਸਪਾਲ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਕਿ ਇੰਨਾ ਕੁਝ ਸਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਚਿਆ।
